We verlaten het land van ijs en vuur en varen de Groenlandse Zee binnen, het stuk oceaan dat IJsland van Groenland scheidt. Vaak markeert een aanhoudende mistband de grens tussen deze twee werelden. Als de mist eindelijk optrekt, verschijnen de eerste ijsbergen aan de horizon, die stil drijven als bevroren kathedralen. Afhankelijk van het weer kiezen we een beschutte plek voor onze eerste aanlanding.
De oostkust van Groenland is wild en dramatisch. Het is grotendeels onbewoond en vanwege het storis (pakijs) dat door de Oost-Groenlandse stroming naar het zuiden wordt gedreven, alleen per boot bereikbaar tijdens de korte Arctische zomer.
De voedselrijke wateren rond Groenland trekken zeezoogdieren en talloze zeevogels aan. Verschillende walvissoorten komen hier naartoe om zich te voeden met krill en plankton. Langs het pakijs en de kustlijnen zwerft de koning van het Noordpoolgebied, de ijsbeer, op jacht naar zeehonden en op zoek naar prooien.
Groenland is de thuisbasis van de Inuit, een traditioneel nomadisch volk dat leefde van de jacht op zeehonden op het ijs en het vangen van walvissen en vogels vanuit hun elegante kajaks. In de zomer trokken families naar seizoensgebonden kampen om op muskusossen te jagen en op arctische zalmforel te vissen, waarbij ze optimaal gebruik maakten van het eindeloze daglicht.
Langs de Groenlandse Sund kiezen we een van de vele afgelegen ankerplaatsen, verscholen in fjorden en tussen steile kusten. De oostkust is dunbevolkt; het kan dagen duren voordat u een andere ziel tegenkomt. De natuur is echter overvloedig aanwezig: levendig, ruig en prachtig ongerept. Ons volgende hoogtepunt is waarschijnlijk Ikerasassuaq, Prins Christian Sund, waar aan weerszijden bergen van meer dan 1500 meter hoog oprijzen. Deze smalle fjord vormt een binnenwaterweg die Oost- en West-Groenland met elkaar verbindt. Als er geen ijs ligt, biedt het een spectaculaire kustroute naar het Vikingland aan de westkust.
Terwijl de Thule-Inuit zich in het noordwesten vestigden, koloniseerden Noorse ontdekkingsreizigers uit IJsland het zuidwesten. Hun korte aanwezigheid in Groenland heeft historici eeuwenlang voor een raadsel gesteld. Een van de eerste waarnemingen van Groenland kwam bij toeval, toen een schip onder bevel van Gunnbjörn Ulfsson rond 930 na Christus uit koers raakte en een glimp opving van de skerries in de buurt van het huidige Tasiilaq. Pas in 982 na Christus slaagde Erik de Rode erin om aan te meren aan de zuidwestkust van Groenland.
Na een bloedvete uit IJsland verdreven, zocht hij een nieuw thuis. Brattahlid (het huidige Qassiarsuk), aan het begin van een fjord, werd de locatie van het eerste Viking-langhuis. Toen Erik terugkeerde naar IJsland, sprak hij zo optimistisch over Groenland dat hij nieuwe kolonisten wist te overtuigen om hem te volgen – een van de grootste verkooppraatjes aller tijden. Degenen die aankwamen, ontdekten al snel dat het land minder groen was dan beloofd, maar toch verschenen er al snel boerderijen langs de fjorden. Deze regio werd bekend als de Oostelijke Kolonie; latere kolonisten achter Nuuk vormden de Westelijke Kolonie. Het laatste contact met de Noorse kolonies kwam van een IJslander die een bruiloft bijwoonde in Hvalsey.
We varen noordwaarts door beschutte fjorden en willen Brattahlid bezoeken, de boerderij van Erik de Rode. De gereconstrueerde hal en kerk zijn zeker een bezoek waard. Als het weer het toelaat, stoppen we misschien bij Ikigait (Herjolfnes), een andere archeologische vindplaats waar de overblijfselen van een oude hal nog steeds tussen groene weiden staan. Een hoogtepunt van de westelijke nederzetting is de Hvalsey-kerk: haar stenen muren hebben meer dan zes eeuwen standgehouden. Na onze verkenningstocht is een ontspannende duik in een nabijgelegen warmwaterbron misschien wel precies wat we nodig hebben.
Het laatste deel van onze reis voert ons dieper een labyrint van fjorden en kustkanalen in dat eindeloos lijkt. De Scandinavische namen weerspiegelen het Deense tijdperk, waarin Groenland grotendeels afgesloten was van de buitenwereld. Pas in de jaren 1930 begon hier verandering in te komen. Het warmere water aan de westkust zorgt ervoor dat het relatief ijsvrij blijft, in schril contrast met het oosten. De kleine, kleurrijke nederzettingen bruisen van het leven tijdens de zomer. Vriendelijke lokale bewoners komen ons begroeten, vragen naar onze reis en nodigen ons vaak uit om aan land te komen. Hun leven draait om vissen, jagen en handel drijven — en om dit te mogen meemaken, al is het maar voor even, is een voorrecht.
Onze reis eindigt in Nuuk, een levendige en gastvrije hoofdstad. Het is zeker de moeite waard om hier een dag of twee langer te blijven. Het Nationaal Museum biedt een uitstekende tentoonstelling over de Thule- en Dorset-culturen, en de heuvels rondom de stad bieden talloze mooie wandelingen.
Dag 1: Welkom aan boord in Reykjavik, om 18:00 uur lokale tijd. De eerste avond wordt besteed aan kennismaking met de bemanning, de expeditieleden en de veiligheid aan boord.
Dag 2: Varen langs de IJslandse kust.
Dag 3-7: Varen over de Atlantische Oceaan naar de oostkust van Groenland.
Dag 8-13: Verken de zuidoostkust van Groenland.
Dag 14-18: Verken de zuidkust van Groenland.
Dag 19-20: Verken de zuidwestkust van Groenland.
Dag 21: Koers naar Nuuk.
Dag 22: Ontscheping in de haven van Nuuk om 10:00 uur lokale tijd.